Χλωρίδα του Μαινάλου
Χλωρίδα του Μαινάλου
Η χλωρίδα του Μαινάλου δεν έχει μελετηθεί συστηματικά και οι γνώσεις μας περιορίζονται κυρίως σε είδη ευρείας εξάπλωσης, που ταυτοποιούνται εύκολα κατά τη διάρκεια αναγνωριστικών ερευνών ή ταχέων καταγραφών μεγάλων περιοχών. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, διαγράφεται μια ποικιλία ειδών και υποειδών με περίπου 600 μέλη.
Ο αριθμός αυτός είναι μάλλον μικρός για ελληνικό βουνό και αντανακλά το περιορισμένο ενδιαφέρον που έχει δείξει η επιστημονική κοινότητα για ένα μεσαίου υψομέτρου εσωτερικό βουνό, εξηγείται ωστόσο από την απουσία αλπικής ζώνης και τη μικρή γεωλογική ποικιλότητα, δυο από τους παράγοντες που στηρίζουν την μοναδική ποικιλότητα της ελληνικής ορεινής χλωρίδας.
Τη μεγαλύτερη ποικιλία και το μεγαλύτερο αριθμό αξιόλογων φυτών στο Μαίναλο έχουν, με φθίνουσα σειρά:
- οι ασβεστολιθικοί βραχώνες όλων των μορφολογικών τύπων (φαράγγια, ορθοπλαγιές, τοιχώματα βαράθρων, πετροπλαγιές υψομέτρου, σάρες κλπ)
- τα λιβάδια πάνω από το όριο του δάσους, που βεβαίως έχουν περιορισμένη έκταση στο Μαίναλο και εμφανίζονται μόνο στη στέψη των ψηλότερων κορυφών
- τα ξέφωτα του δάσους και οι ζώνες επαφής με το συμπαγές ελατόδασος
- τα ώριμα δάση ελάτης, που τα συναντάμε σε όλο το Μαίναλο
Η χλωρίδα του Μαινάλου στο πλαίσιο της Πελοποννήσου
Για τους ίδιους λόγους που περιορίζουν το αριθμητικό μέγεθός της - μικρή ερευνητική ένταση, απουσία αλπικών βιοτόπων και μειωμένη γεωλογική ποικιλία - η μέχρι σήμερα γνωστή χλωρίδα του Μαινάλου φαίνεται περιλαμβάνει έναν μάλλον μικρό αριθμό ελληνικών ενδημικών ειδών. Συγκεκριμένα,
- δεν είναι γνωστό κανένα τοπικό ενδημικό, μια εξαίρεση για ένα βουνό της Πελοποννήσου
- έχουν αναγνωριστεί 61 ελληνικά ενδημικά taxa,
- από τα 61 ενδημικά, μόλις 10 taxa είναι ενδημικά της Πελοποννήσου
Ενδεικτικά, η Ζήρεια (που ωστόσο έχει μελετηθεί επαρκώς) έχει περίπου 1000 taxa, από τα οποία 120 ελληνικά ενδημικά, 30 ενδημικά της Πελοποννήσου και ένα τοπικό ενδημικό, ο Χελμός (επίσης καλά μελετημένος) έχει 90 ελληνικά ενδημικά, 27 πελοποννησιακά, και πέντε αποκλειστικά taxa, ο Ταΰγετος εκτιμάται ότι φιλοξενεί περίπου 1200 taxa με 100 από αυτά να είναι ενδημικά της χώρας και 20 τοπικά ενδημικά, ενώ ο Πάρνωνας, με ένα μορφολογικό προφίλ συγγενικό με αυτό του Μαινάλου, έχει γύρω στα 1000 taxa, από τα οποία 69 είδη και υποείδη είναι ενδημικά της Πελοποννήσου και 15 taxa είναι ενδημικά του συγκεκριμένου βουνού (ο Πάρνωνας μοιράζεται ωστόσο με τον Ταΰγετο, μια πολύ ιδιαίτερη φυτογεωγραφική θέση στη Μεσόγειο).
Οι ενδιαφέροντες βιότοποι
Στο φαράγγι του Λούσιου θα βρούμε μια μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και ανάμεσά τους πολλά σπάνια ή ασυνήθιστα είδη.
Στις δολίνες, τα λιβάδια - που τα περισσότερα είναι παλιές γεωργικές ζώνες, διαμορφωμένες με ξερολιθιές σε πεζούλες - και τα ξέφωτα του δάσους θα βρούμε μια ποικιλία από φυτά, αλλά και τον ενδημικό θάμνο της Πελοποννήσου, τη Μπερκιά (Crataegus pycnoloba).
Κατά μήκος του Μυλάοντα ελίσσεται ένας ατελείωτος επιμήκης πλατανεώνας, με μεγάλα ώριμα άτομα αλλά και συστάδες αναγέννησης, τυλιγμένες στις ιτιές και τα σκλήθρα. Στις όχθες του θα βρούμε πολλά ενδιαφέροντα είδη που αναζητούν την υγρασία και τη σκιά.
Στις κορυφές του Μαινάλου και τα πετρολίβαδα των Λαγκαδίων θα βρούμε μερικά από τα πιό ενδιαφέροντα είδη χλωρίδας της Πελοποννήσου.
Κείμενο και φωτογραφίες: Τ. Αδαμακόπουλος
Πηγές:
topoguide Greece
Οδηγός του Μαινάλου
Ο οδηγός Μαίναλο topoguide είναι διαθέσιμος για συσκευές Android ως μία απο τις δεκάδες διαθέσιμες περιοχές της Ελλάδας, μέσα στη γενική εφαρμογή topoguide Greece. Το Μαίναλο περιλαμβάνεται στην ομάδα της Πελοποννήσου. Αποκτήστε τον οδηγό του Μαινάλου ως in-app purchase μέσα από την εφαρμογή.
Ο οδηγός Μαίναλο topoguide είναι επίσης διαθέσιμος για συσκευές iOS (iPhone και iPad) μέσα από την γενική εφαρμογή πεζοπορικών περιοχών Topoguide Greece. Αποκτήστε τον οδηγό του Μαινάλου ως in-app purchase μέσα από την εφαρμογή, κάνοντας τη σχετική αγορά από την ομάδα της Πελοποννήσου.
Η εφαρμογή καθοδηγεί το χρήστη να εντοπίσει μια χαρακτηριστική θέση για κάθε είδος.